Φανάρι Ικαρίας

Αιγαιόγλαρος κοντά στο Φάρο

Το Φανάρι περιλαμβάνει θαλάσσιους οικοτόπους. Οι συγκεκριμένοι τύποι οικοτόπων, που χαρακτηρίζουν και ανοικτές θάλασσες, θεωρούνται τυπικοί για το θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου, με κύριους εκπροσώπους τις αμμώδεις ακτές και τις ποσειδώνιες

Όρος Αθέρας και περιοχή Πλαγιάς Ικαρίας

Φαγόπυρο στην Πλαγιά

Το όρος Αθέρας (ψηλότερη κορυφή1.042m) οριοθετείται στο κεντρικό τμήμα του νησιού και σχηματίζεται κυρίως από σχιστόλιθους. Η συχνή παρουσία ομίχλης και σχηματισμών νεφών στις κορυφές προκαλούν αυξημένη σχετική υγρασία αέρα, ακόμη και το καλοκαίρι. Στα σημεία αυτά ο ανοικτός τύπος βλάστησης θεωρείται αποτέλεσμα της βόσκησης. Οι λόχμες και μερικές προστατευμένες περιοχές αποδεικνύουν ότι ολόκληρο το νησί καλυπτόταν κάποτε με δάση

Άγιος Νικόλαος - Φαράγγι Χάλαρης - Νας

Γάλανθος

Στη νότια πλευρά του νησιού (Άγιος Νικόλαος) βρίσκονται ασβεστολιθικοί βραχώδεις βιότοποι με απότομους γκρεμούς. Στην περιοχή αυτή εντοπίζεται σημαντικό ποσοστό της ενδημικής χλωρίδας του νησιού.
Ο Χάλαρης, ποταμός μόνιμης ροής, διασχίζει το νησί με κατεύθυνση από νότια προς βόρεια. Παρόχθιες συστάδες πλάτανου περιβάλλουν την κοίτη του ποταμού. Ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, ο ναός της Ταυροπώλου Αρτέμιδος, εντοπίζεται στις εκβολές του ποταμού.
Η Χάλαρη στηρίζει μια σπάνια βιοποικιλότητα χλωρίδας και πανίδας, καθώς και πληθυσμούς από πολλά προστατευόμενα και ενδημικά είδη. Ορισμένα

χαρακτηριστικά είδη που έχουν καταγραφεί στο φαράγγι Χάλαρης είναι ο Γάλανθος της Ικαρίας (φυτό που συναντάται μόνο στην Ικαρία), η τούρκικη σαύρα Κορκόφιλας (σπάνιο προστατευόμενο είδος), το ευρωπαϊκό χέλι (είδος που μεταναστεύει από την Αμερική διασχίζοντας επί 3 χρόνια τον Ατλαντικό ωκεανό για να καταλήξει στους ποταμούς της Ικαρίας), η Βίδρα (προστατευόμενο είδος), ένα σπάνιο είδος κάβουρα του γλυκού νερού, καθώς και ένα βενθικό είδος ψαριού του γένους Salaria (καταγεγραμμένο το 2008 κατά τη διεξαγωγή έρευνας από το ΕΛΚΕΘΕ και το Αρχιπέλαγος) ιδιαίτερα σημαντικό για τη ζωογεωγραφική εξέλιξη της ιχθυοπανίδας εσωτερικών υδάτων της Ικαρίας. Το φαράγγι έχει επίσης ξεχωριστή σημασία για δεκάδες προστατευόμενα είδη μόνιμων αλλά και μεταναστευτικών πτηνών όπως ο Μαυροπετρίτης, ο Λευκοτσικνιάς και ο Μικροτσικνιάς, τα οποία διασχίζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα αναζητώντας ανάπαυση και τροφή στο περιβάλλον του υδροβιότοπου

Κορκόφιλας

Λευκοτσικνιάς

Μαυροπετρίτης

Μικροτσικνιάς

Βίδρα

Δάσος του Ράντη

Δρυς

Ένας από τους σημαντικούς οικότοπους στην Ικαρία είναι το πανάρχαιο Δάσος του Ράντη ή Γαία όπως ονομάζεται. Καλύπτει έκταση 16χλμ και αποτελεί ένα σπάνιο δείγμα ώριμου δάσους αείφυλλων πλατύφυλλων σε ηλικία δρυοδάσος Αριάς στο Αιγαίο. Το αρχαίο Δρυοδάσος  κυριαρχείται από Άριους ηλικίας άνω των 300 ετών. Οι φυτικοί του σχηματισμοί αποτελούν από τα λίγα δάση δυνητικής (φυσικής) βλάστησης στην περιοχή της Μεσογείου. Η Φυσική Βλάστηση ή Κλίμαξ Βλάστηση μιας περιοχής, είναι η βλάστηση που θα εμφανιζόταν τελικά στην περιοχή απουσία παραγόντων, ανθρωπογενούς κυρίως διαταραχής (π.χ. υπερβόσκηση, έντονη κοπή ξυλείας, συχνές πυρκαγιές, εκτεταμένες εκχερσώσεις κ.ά.). Παρά τη σπουδαιότητα και μοναδικότητα του δε διέπεται από κάποιο καθεστώς προστασίας, ούτε υπόκειται σε διαχειριστικά μέτρα, ή μέτρα προστασίας. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ενώ βρίσκεται μεταξύ περιοχών που ανήκουν στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura, το ίδιο δεν ανήκει σε αυτές. Έρμαιο στην ανεξέλεγκτη βόσκηση κάθε χρόνο χάνεται πλήθος υπεραιωνόβιων δέντρων χωρίς να υπάρχει διαδοχή από άλλα νεότερα. Αξίζει να σημειωθεί οτι πριν δώδεκα χιλιάδες χρόνια τα νησιά του Αιγαίου κατακλύζονταν από δάση Αριάς. Η Αριά είναι αειθαλές δέντρο ύψους 12-15μ. ή ψηλός θάμνος. Ο φλοιός του στην αρχή είναι λείος γυαλιστερός και σταχτόχρωμος, ενώ αργότερα με κατά μήκος και εγκάρσιες σχισμές, σταχτοκάστανος. Η Αριά αναπτύσσεται αργά, με χαμηλούς ρυθμούς παραγωγής, γεγονός που την καθιστά ισχυρή στο να προσαρμόζεται σε φτωχά εδάφη, σε χρονικά ανομοιογενείς βροχοπτώσεις, όπως και σε συνθήκες υδατικών και θερμοσιακών καταπονήσεων. Στον Ελλαδικό χώρο η Αριά που είναι κυρίαρχο είδος του Δάσους του Ράντη, εντοπίζεται κυρίως στην Ήπειρο σε μικρές όμως δασικές συστάδες ή μεμονωμένα. Όσον αφορά την παρουσία της στα νησιά του Αιγαίου, είναι σπάνια και όπου υπάρχει, βρίσκονται μεμονωμένα υπό μορφή θάμνου. Αντιθέτως, στην Ικαρία έχει παρουσιάσει εξαιρετική προσαρμογή και παίζει δομικό ρόλο στην πλούσια σύνθεση των φυτοκοινοτήτων του υπο-ορόφου, καθώς καθορίζει τις μικροκλιματικές συνθήκες. Το Δάσος του Ράντη είναι ένα δάσος υψίστης σημασίας από περιβαλλοντική, αλλά και επιστημονική πλευρά, καθώς αποτελεί ένα ώριμο δάσος, το οποίο απαρτίζεται από υπεραιωνόβια δέντρα με αποτέλεσμα το όλο αυτό οικοσύστημα να έχει φτάσει στο βέλτιστο στάδιο διαδοχής το οποίο ξεπερνά ακόμα και την Ιταλία. Το Δάσος του Ράντη φιλοξενεί πληθυσμούς από διάφορα είδη μικρών θηλαστικών, όπως το προστατεύομενο Πετροκούναβο ή Ατσίδα, ο Σκαντζόχοιρος καθώς και διάφορα είδη τρωκτικών

Αστοιβή

Δάσος με Άριες

Άργιοι

Πετροκούναβο

Άντρακλας ή Γλυστροκουμαριά

Ατσίδα